Vastklampend aan illusies
Verbergend de oude pijn
Dacht ik
Dit is mijn wereld

Verdedigend mijn vesting
Zorgvuldig opgebouwd en onderhouden
Keek ik angstig neer op wat zij
“Het leven” noemden

Vermoeid, verkleumd en murw geslagen
Door de niet aflatende stroom van gedachten
Voelde ik mij een bedelaar
Voor wie iedereen op de vlucht sloeg

Tot ik de pijn toeliet van wie ik geworden was
Mezelf voelend tot in het kleinste detail
Het liet me als vanzelf vallen
In wat zij “Het leven” noemden

En toen wist ik: die stroom ben Ik
Ik ben het leven
Alsmaar veranderend
Met slechts twee zwijgende getuigen aan mijn zij

Omhoog kijkend naar wat ooit was
Zag ik niets meer
En toen, voor het eerst na al die jaren
Lachte ik en wist

Life is a stream, and I am it

hk